خیلی وقته که تصمیم گرفتم سایت ام رو “زود به زود” آپدیت کنم ولی واقعا سرم شلوغه و وبلاگ نویسی برام در اولویت نیست اما یه تفریح و لذت شیرینه . دوست نداشتم سیاسی بنویسم ، نه به دلیل ترس ، بلکه به این دلیل که تحلیل و نظر خارق العاده ای ندارم و خیلی ها نوشتن و نوشته هاشون نظر من هم بوده!!!

این بازی های وبلاگی بهونه ای شد که بنویسم و خودم لذت ببرم .من بر خلاف وحید به این بازی ها خیلی علاقه دارم. منو کسی دعوت نکرده ولی عشقم میکشه که بازی کنم.

این ۱۵نفر تو زندگی من تاثیر گذار بودن :

جواد وکیلی ۲۳ ساله : خودم در ۲۳ سالگی زندگی ام رو به کللی متحول کردم و برای خودم قوانین و خط قرمزهای محکمی گذاشتم که هنوز هم بهش پایبندم .

وحید حسینی : کسی بود که باعث تغییر در زندگی من شد . در این رابطه نمی تونم زیاد توضیح بدم ولی در این حد بگم که باعث خوشبختی و تغییر مثبت در زندگی من شد ولی خودش از بدبخت ترین آدمهای روی زمینه!!! میگن ادب از که آموختی؟ چند وقته ازش خبر ندارم ، با اینکه خیلی دوست دارم در اوج خوشبختی و سلامت ببینمش اما چشمم آب نمی خوره.

مونا (همسرم) : فقط همین قدر بگم که : ” عطر اون مثل نفس بود واسه این نفس بریده ” ، یه نفس بلند و خوشایند برای یه نفس بریده به تمام معنا .

محبوبه خانم : یه فرشته واقعی روی زمین !!!! فقط همین یه مورد رو بگم که : هیچ وقت یادم نمیره :

“دندونهام سالم نبود و شکسته بود (دندونهای من از بچگی مشکل داشت) ، ولی اون از این موضوع بیشتر از من رنج می برد . در اوج نداری برای من پول ردیف کرد و همه دندون هام رو درست کرد . بعدا وقتی فهمیدم که برای این موضوع به کی رو انداخته کللی گریه کردم. “

من مدیون اش هستم . تصمیم گرفتم هرموقع دیدمش یه تراول ۵۰ تومانی بزارم کف دستش . گرچه الان دیر به دیر میبینمش. اینم بگم که محبوبه محمدی پور مادرمه !!!! ولی اینو به خاطر مادر بودنش نگفتم ، به خاطر انسان بودنش نوشتم.

پدر و مادرم : این دو تا تصویر همیشه تو ذهنمه :

“یه مادر که بعضی روزها ته دیگ می خورد که خدایی نکرده برای بچه هاش غذا کم نیاد” و ” پیراهن خیس از عرق خستگی و شوره زده یه پدر که در دوران بازنشستگی به جای اینکه استراحت کنه مسافرکشی می کرد که خرج دانشگاه بچه هاشو رو بده”

گرچه وظیفه شون بوده ، اما خدایی ، همه به درستی وظیفه شون رو انجام میدن؟ خود من ؟ تو چی؟

دکتر کاظمی : به من اعتماد کرد و مدیریت آموزشگاه سایبرتک رو سپرد به یه جوون ۲۷ ساله که هیچی نداشت به جز انگیزه.

دکتر خیری : درس من خیلی طول کشید ، لیسانس ام رو ۷ ساله گرفتم . سال آخر که سرم به سنگ خورده بود ، یه دفعه بهم گفتن که سنواتت پر شده و اخراجی . برو سربازی!! بعد خدمت بیا ۱۴ واحد باقیمانده رو بهت میدیم!!! . خیلی وحشتناک بود که با دیپلم برم سربازی و سرباز صفر بشم . یه دفعه یاد دکتر خیری رئیس دانشکده مون افتادم ، اما دوست نداشتم برم تو اتاقش و مثل خیلی های دیگه گریه و زاری کنم . شب یه ایمیل بلند بالا براش نوشتم و گفتم که زندگی ام تغییر کرده و قصد ازدواج با “مونا” رو دارم و اگر این اتفاق بیافته دیگه خانواده مونا قبول نمی کنن که من دامادشون بشم . دکتر خیری خیلی وقت بود که من و مونا رو زیر نظر گرفته بود ، فرداش منو دعوت کرد به دفترش و پرسید : ” تو واقعا با این دختره قصد ازدواج داری یا می خوای سرکارش بزاری؟” من با اعتماد به نفس کامل گفتم ” می خوام باهاش ازدواج کنم” ، گفت سعی خودم رو می کنم که کارت رو ردیف کنم و ردیف هم کرد ولی ازم قول گرفت که برای عروسیمون دعوتش کنم و منم دعوتش کردم ولی مطمئن بودم نمیاد ، ولی اومد ، ۵۰ هزار تومان هم هدیه داد.  دکتر خیری یه آدم بزرگوار و فهمیده به تمام معنا بود.

ناصر ، داداش اکبر ماهواره!!! : ناصر بچه محلمون بود و یه بار خیلی اتفاقی شرح داد که چطور معافیت کفالت گرفته و از سربازی خلاص شده . چند سال بعد بابام مریض و خونه نشین شد  . منم رفتم پیش ناصر و اون کاملا راهنمیی ام کرد و منم معاف شدم ، وقتی بعد از کمسیون پزشکی پدرم ، بهم گفتن معاف هستی ، باور نکردم ، تازه وقتی باورم شد که کارت معافیت خدمت مقدس !!! سربازی رو با دستام حس کردم . برای اینکه بیشتر لذت ببرم تا دو ساعت هی چشمام رو میبستم و یه دفعه باز میکردم و به کارت زل میزدم !!! و هردفعه سورپرایز میشدم و کللی ذوق می کردم !!!

خاتمی : رهبر دوران جوانی و شور و نشاط و افراط و تفریط!!!! خیلی از دیوونه بازیهای دوران شیرین جهالتم به خاطر عشق به او بود.

عطاء الله مهاجرانی ، وزیر فرهنگ خاتمی : یه انسان به تمام معنا و دوست داشتنی . عالم ، سخنور ، هنرمند و با وقار و یکی از الگوهای من در زندگی.

وحید باقرلو (پسرخاله ام) : دوست ترین دوستهام و سنگ صبور دوران دانشجویی من . باهاش تو دوران دانشگاه خیلی خوش گذروندیم . حتی وقتی مدیریت سایبرتک رو به عهده گرفتم منو تنها نذاشت و الان به اتفاق حمید از پایه های اصلی سایبرتک هستن . وحید جزو معدود کسائیه که بعد از مونا ، مثل چشم هام می تونم بهش اعتماد کنم. مثل داداش کوچیکم ، ابی ، براش نگران هستم و احساس وظیفه و مسئولیت می کنم . دوست دارم مثل ابی نزدیکم باشه تا بتونم بهش کمک کنم.

ممد دایی : یک انسان عجیب و دوست داشتنی که همیشه از مصاحبت باهاش لذت بردم . یه جورایی یکی از الگوهای من در اخلاقیات و مهربونیه . از بچگی آرزو داشتم تو مراسم خواستگاریم حضور داشته باشه که همین اتفاق هم افتاد.

دکتر تبریزیان (پدر خانومم) : هرکی از من میپرسه مرجع تقلیدت کیه میگم پدر خانومم !!! یه انسان دوست داشتنی و مهربون که همیشه سعی می کنه که شاد باشه . من فکر می کنم خیلی از زندگیش لذت میبره . به خط قرمزهای اخلاقی بدون در نظر گرفتن خط قرمزهای مذهبی ، خیلی پایبنده . وقتی میبینم که چه ذوق و شوقی برای یادگیری و انجام دادن علایق اش داره تعجب می کنم.

جواد وکیلی ۲۷ ساله : در ۲۷ سالگی دلم رو به دریا زدم و دوتا تصمیم بزرگ گرفتم که اولی “ازدواج” بود و دومی “به عهده گرفتن مدیریت یه خرابه به نام سایبرتک” . الان در هر دو مورد به خودم نمره ۲۰میدم ، چون از همسرم خیلی راضی هستم و پس از ۶ ماه مدیریت ، درآمد و حجم فعالیت سایبرتک رو تقریبا بیش از ۴ برابر کردم .

خدا : واقعا فکر می کنم که خدا داره بهم خیلی حال میده ، تو این یک سال اخیر موفقیت های بزرگی داشتم ، یه شغلی پیدا کردم که خیلی بهش علاقه دارم و در این شغل به قدری پیشرفت کردم که حتی تو رویا هم انتظار نداشتم بعد از ۲۰ سال به اینجایی که الان رسیدم ، برسم !!!! تو ازدواج خیلی وسواس بودم ولی با اطمینان کامل ، با دختر مورد علاقه ام ازدواج کردم و اونو همه چی تموم میدونم . از خدمت سربازی معاف شدم ، که یکی از بزرگترین و شیرین ترین اتفاق های زندگی ام بود . اولین سفر خارج از کشورم رو رفتم و در شرف دومی هستم . ماشین خریدم ، خونه خریدم . بدون اینکه از کسی کمک بگیرم و حتی بدون اینکه یک ریال قرض کنم یه عروسی نسبتا خوب و مجلل گرفتم . بعضی اوقات فکر می کنم که نکنه دارم خواب میبینم ؟ ولی چه خواب شیرینیه . بزرگترین آرزوم “آرامش” بوده که دارم تو این خواب شیرین تجربه اش می کنم . از خدا می خوام که از این خواب شیرین بیدارم نکنه و همینجوری بهم حال بده . ولی اینو خودش هم میدونه که حداکثر سعی ام رو کردم که به یادش باشم ، اخلاقیات و رعایت کنم و انسان باشم . خودم که فکر می کنم خدا هم از من راضیه.

————————————————————–

نتونستم بیشتر بنویسم ، ولی شاید بعدا چیزای دیگه ای یادم بیاد و بنویسم . البته بعید میدونم.